Denny ve Selander¹ sürekli spinal anestezi yönteminin primer endikasyonunu alt ekstremite cerrahisinin yanı sıra, abdominal cerrahi ve benzer şekilde yaşlı ve yüksek riskli olgular olarak tanımlamışlardır.

Bu çalışmada, yeni miyokard infarktüsü geçirmiş ve buna bağlı olarak anestezinin yüksek riskli olduğu bir olguda, acil diz üstü amputasyon için sürekli spinal kateter ile başarılı bir anestezi örneği sunulmaktadır.

Rejyonal anestezi, ameliyat sonrası komplikasyonlar açısından genel anesteziye göre daha güvenli olduğu ve etkin bir ağrı tedavisine olanak sağladığı için özellikle alt ekstremite kırıklarında tercih edilen bir anestezi yöntemidir. Genel ve rejyonal anestezi uygulamaları karşılaştırıldığında, kalça kırığından sonra ameliyat sonrası erken dönemde derin ven trombozu ve mortalite riskinin, rejyonal anestezide daha az olduğu saptanmıştır.⁴

Spinal anestezi hızlı başlangıcı ve tromboemboli riskinin az olması nedeniyle ortopedik girişimlerde yaygın olarak uygulanan bir rejyonal anestezi yöntemidir.² Sürekli spinal anestezi, tek doz spinal anesteziyle karşılaştırıldığında, anestezi süresinin ve düzeyinin ayarlanabilmesi, hemodinamik stabilite ve ameliyat sonrası analjezi için kullanılabilmesi gibi üstünlükleri olan, daha yeni ama iyi tanımlanmış bir tekniktir.⁵

Favarel-Garrigues ve ark.² ortopedik cerrahi uygulanacak yaşlı hastalarda tek doz spinal anestezi ve sürekli spinal anesteziyi karşılaştırmışlar, sürekli spinal anestezi grubunda bloğun segmental ve yavaş oluşması sonucunda kardiyovasküler sistem adaptasyonunun daha kolay olduğunu, böylece hemodinamik değişikliklerin azaltılabildiğini göstermişlerdir. Araştırmacılar, sonuç olarak hemodinamik stabilitenin önemli olduğu yaşlı hastalarda, alt ekstremite cerrahisinde sürekli spinal anestezinin tercih edilecek yöntem olduğunu savunmuşlardır. Denny ve Selander¹ yöntemin primer endikasyonunu alt ekstremite cerrahisinin yanı sıra, abdominal cerrahi ve benzer şekilde yaşlı ve yüksek riskli olgular olarak tanımlamışlardır. Araştırmacılar sürekli spinal anestezinin bu olgularda, epidural anestezi ve tek doz spinal anesteziye göre kardiyovasküler ve solunumsal etkileri açısından net bir üstünlüğü olduğunu bildirmişlerdir.¹ Bizim olgumuzda da yeni miyokard infarktüsü nedeniyle hemodinamik stabilite sağlanarak anestezi uygulanması gerektiği için sürekli spinal anestezi kateteri ile blok uygulayarak, hemodinamik değişiklik oluşturmadan ameliyat yapılmasına olanak sağlanmıştır. Sonuç olarak, özellikle yaşlı ve kardiyak riski yüksek hastalarda planlanan alt ekstremite ameliyatları için sürekli spinal anestezi tekniğinin uygun bir anestezi seçeneği olarak kullanılması gerektiğini düşünmekteyiz.

1) Denny NM, Selander DE. Continuous spinal anaesthesia. Br J Anaesth 1998;81:590-7.

2) Favarel-Garrigues JF, Sztark F, Petitjean ME, Thicoipe M, Lassie P, Dabadie P. Hemodynamic effects of spinal anesthesia in the elderly: single dose versus titration through a catheter. Anesth Analg 1996;82:312-6.

3) Roizen MF, Fleisher A. Anesthetic implications of concurrent diseases. In: Miller R, editor. Miller's anesthesia. 6th ed. Philadelphia: Churchill Livingstone; 2005. p. 1017-149.

4) Urwin SC, Parker MJ, Griffiths R. General versus regional anaesthesia for hip fracture surgery: a metaanalysis of randomized trials. Br J Anaesth 2000; 84:450-5.

5) Horlocker TT, McGregor DG, Matsushige DK, Chantigian RC, Schroeder DR, Besse JA. Neurologic complications of 603 consecutive continuous spinal anesthetics using macrocatheter and microcatheter techniques. Perioperative Outcomes Group. Anesth Analg 1997;84:1063-70.